چند روز است، بغض گریههای خستهام را بر دوش گرفتهام و هیچ دلتنگی را. چند ماه است، گلویم پر از آواز است و هیچ شنوندهی را. چند سال است، دیوانم پر از شعر است و هیچ خوانندهی را، نمییابم تا اشک و آواز و شعرم را برایش بگذارم. همین اینک پچ پچ های شبانه خود را به اشتراک میگذاریم تا بغض های خسته را آرامش دهیم
